Van gratis rapport naar dossier: drie nieuwe documenten voor AI-verordening en AVG

Als u de gratis toepasbaarheidsvragenlijst van Komplya al heeft ingevuld, weet u in gewone taal of de AI-verordening of de AVG van toepassing is op wat uw bedrijf met AI doet. Die vragenlijst blijft gratis en verandert niet. Wat wel verandert, is wat er na dat antwoord gebeurt. Weten wat er van toepassing is en aan iemand anders kunnen bewijzen dat u dat weet, zijn twee verschillende dingen — en tot nu toe betekende die kloof dat u een scherm met resultaten zelf moest overtypen in een Word-document, in de hoop dat het overtuigend genoeg oogde. Die kloof is nu gedicht: drie nieuwe eenmalige aankopen zetten het gratis rapport om in documenten die klaar zijn om aan een bank, een klant, een investeerder of een auditor te overhandigen.

Wat is er nieuw

AI-Act risicoclassificatierapport — 49 euro

Dit is uw gratis toepasbaarheidsrapport, maar dan opnieuw opgemaakt als een gebrandmerkt export met bronvermeldingen. Dezelfde onderliggende analyse, dezelfde motor, maar gestructureerd en onderbouwd als een op zichzelf staand document in plaats van een pagina op een scherm. Het is bedoeld voor het moment waarop iemand buiten uw bedrijf vraagt om een classificatie te bewijzen in plaats van er alleen over te vertellen: een bank die een kredietaanvraag beoordeelt, de due-diligencelijst van een investeerder, de inkoopvragenlijst van een klant, of uw eigen interne auditdossier. In plaats van een schermafbeelding voegt u een document toe met de wettelijke verwijzingen er al in verwerkt.

DPIA-generator — 69 euro

Een gegevensbeschermingseffectbeoordeling (DPIA), opgesteld door een LLM en gestructureerd volgens artikel 35, lid 7, AVG: een systematische beschrijving van de verwerking, een noodzakelijkheids- en evenredigheidsbeoordeling, een beoordeling van de risico's voor de rechten en vrijheden van betrokkenen, en de beheersmaatregelen die u heeft genomen of van plan bent te nemen. De opstelling is gegrond in de triggercriteria van artikel 35, lid 3, AVG en de WP248-richtsnoeren, zodat het document daadwerkelijk redeneert over uw eigen verwerking in plaats van een generieke sjabloon in te vullen. Wie hierom vraagt: de Autoriteit Persoonsgegevens, een ondernemingsraad, grotere klanten die een leveranciersbeoordeling uitvoeren, en uw eigen functionaris gegevensbescherming als u die heeft.

Volledige bundel — 99 euro

Beide beleidsdocumenten (AI-gebruiksbeleid en privacybeleid), het risicoclassificatierapport, de DPIA, en een nieuw Evidence & Audit Pack-voorblad dat alles indexeert in één pakket. Dat voorblad bestaat zodat wie de bundel ontvangt — een auditor, een investeerder, een toezichthouder — niet zelf hoeft uit te zoeken welk document welke vraag beantwoordt; dat staat er al geordend in.

Wanneer heeft u eigenlijk een DPIA nodig?

Dit is de moeite waard om op zichzelf te begrijpen, los van of u iets koopt. Artikel 35 AVG verplicht een DPIA wanneer een soort verwerking, met name met gebruik van nieuwe technologieën, waarschijnlijk een hoog risico oplevert voor de rechten en vrijheden van natuurlijke personen. Artikel 35, lid 3, en de WP248-richtsnoeren van de voormalige Artikel 29-werkgroep geven de criteria die toezichthouders in de praktijk gebruiken om te bepalen of die drempel is bereikt. Voldoet uw verwerking aan twee of meer van onderstaande criteria, dan is een DPIA hoogstwaarschijnlijk verplicht; verschillende AI-systemen voldoen op zichzelf al aan meer dan één:

• Evaluatie of scoring, waaronder profilering die een rechtsgevolg of vergelijkbaar significant effect heeft voor een persoon, zoals geautomatiseerde kredietscoring of cv-screening die kandidaten uitfiltert.
• Grootschalige verwerking van bijzondere categorieën persoonsgegevens (gezondheid, biometrie, etniciteit, politieke overtuiging en dergelijke) of gegevens over strafrechtelijke veroordelingen.
• Systematische monitoring van personen, waaronder observatie op een publiek toegankelijke plaats of doorlopende gedragsobservatie.
• Verwerking waarbij kwetsbare betrokkenen zijn betrokken, zoals werknemers, kinderen of mensen in een economisch of sociaal afhankelijke positie ten opzichte van de verwerkingsverantwoordelijke.
• Innovatief gebruik van technologie of organisatorische oplossingen, waaronder nieuwe toepassingen van AI, waarbij de risico's voor betrokkenen nog niet goed begrepen of gevestigd zijn.
• Koppeling of combinatie van gegevensbestanden uit verschillende bronnen, verder dan een betrokkene redelijkerwijs zou verwachten.

In de praktijk voldoet een bedrijf dat een AI-systeem gebruikt dat mensen screent, scoort of monitort al bij de eerste toets vaak aan minstens twee van deze criteria. Dat is precies de groep die de gratis vragenlijst is ontworpen om te signaleren, en het verklaart waarom een DPIA vaak een van de eerste stukken papierwerk is dat volgt op een 'dit is op u van toepassing'-uitkomst, en geen wenselijk extraatje voor later.

Die rekensom klopt ongeacht welk document u deze week het dringendst nodig heeft. Heeft u alleen het risicorapport nodig voor een bankaanvraag, koop dat dan los voor 49 euro. Is een DPIA de directe vraag van een klant of de AP, dan is dat 69 euro op zich. Maar weet u dat u uiteindelijk meer dan een van deze documenten nodig zult hebben — en dat geldt voor de meeste bedrijven die met AI-verordening- en AVG-verplichtingen te maken hebben — dan is de bundel de goedkopere weg naar hetzelfde papierwerk, geen premium extraatje.

Niets hiervan vervangt de gratis toepasbaarheidsvragenlijst, en het is geen juridisch advies voor uw specifieke situatie. Die vragenlijst blijft de vraag beantwoorden of iets op u van toepassing is, en blijft gratis. Deze drie aankopen beantwoorden een andere vraag: als u eenmaal weet wat van toepassing is, wat overhandigt u dan daadwerkelijk aan wie erom vraagt.